نحوه تنظیم و ترشح ومکانیسم تنظیم کننده هورمون پرولاکتین

ترشح پایه‌ ای پرولاکتین در حالت عادی به صورت ضربانی و اوج ترشح آن هنگام خواب است

ایسکانیوز: دانشمندان مؤسسه تحقیقاتی کارولینسکا، مکانیسم تنظیم کننده هورمون پرولاکتین را کشف کردند که در عملکردهایی چون تغذیه با شیر مادر، تمایل جنسی و متابولیسم حائز اهمیت است.

به گزارش گروه علمی پژوهشی باشگاه خبرنگاران دانشجویی ایران “ایسکانیوز”، به نقل از Science Daily، هورمون پرولاکتین از غده هیپوفیز در مغز ترشح می شود و علامت شروع تولید شیر در سینه ها در زمان شیرخوارگی کودک است. و عدم تولید شیر در برخی زنان به این دلیل است که ماده ای به نام دوپامین، مانع از ترشح این هورمون می گردد. دوپامین از اعصاب TIDA در هیپوتالاموس مغز ترشح می شود.
محققان با پی بردن به فعالیت الکتریکی سلول های TIDA تولید کننده دوپامین، نحوه تنظیم پرولاکتین را دریافتند. این سلول ها فعالیت الکتریکی موزونی دارند که هر ۲۰ ثانیه تخلیه می شود. دانشمندان بر این باورند که این رفتار موزون به دلیل توانایی این سلول ها در ایفای نقش مؤثر بازدارنده ترشح پرولاکتین است. این علامت دهی حرکات موزون باعث ترشح این مواد از سلول های عصبی می شود. هورمون TRH که محرک ترشح پرولاکتین است، می تواند این الگوی علامت دهی موزون سلول های TIDA را مختل نماید.

 

ترشح پرولاکتین توسط هیپو تالاموس کنترول می شود که فاکتور مهار کننده پرولاکتین (PIF)را ترشح می کند هیپو تالاموس فاکتورهای دیگری را نیز ترشح می کند مثل هورمون ازادکننده پرولاکتین که ترشح پرولاکتین را تحریک می کند کلیه عواملی که اثر محرک در ترشح هورمون اوسیتوسین دارند باعث افزایش ترشح پرولاکتین نیز می شوند  علاوه بر این هورمونهای استروژن نیز از طریق تقویت رونویسی و سنتز پرولاکتین در سطح ژن موجب تحریک و افزایش ترشح پرولاکتین می گردند   و احتمالا این عمل را از طریق کاهش دادن تعداد پذیرندها ی دو پامین در سلولهای لب پیشین ب انجام می رسانند مقدار این هورمون در ساعات خواب افزایش یافته و چند ساعت بعد از بیداری به پایین ترین حد خود می رسد

عوامل اثرگذار بر ترشح

تحریک لمسی نوک پستان و پیرامون آن محرک اصلی ترشح پرولاکتین از لاکتوتروف‌ های هیپوفیز است. ترشح پرولاکتین در مردان نیز رخ می‌ دهد. البته، برخی از نویسندگان عنوان کرده اند که ترشح این هورمون در مردان با تحریک نوک پستان آغاز نمی شود.

محرک های دیگری که باعث ترشح پرولاکتین می شوند:

۱) نزدیکی جنسی و تحریک دهانه رحم

۲) تنش های روحی و فیزیکی

۳) هورمون آزاد کننده تیروتروپین (TRH)

تعداد گیره ‌های TRH روی لاکتوتروف‌ ها با فیدبک منفی هورمون‌ های تیروئید کاهش و با استروژن ها افزایش می ‌یابد. از این رو، در پی ترشح استروژن در دوران بلوغ، ترشح پرولاکتین افزایش می ‌یابد و در بارداری افزایش بیشتری نشان می‌ دهد. استروژن‌ ها باعث تکثیر سلول‌ های لاکتوتروف نیز می شوند. ترشح پرولاکتین از عمل نظارتی هیپوتالاموس نیز اثر می ‌ پذیرد. هیپوتالاموس با ترش   ح دوپامین از ترشح پرولاکتین جلوگیری می‌ کند.

نحوه اثر هورمون

هورمونهای پلی پپتیدی (زنجیره های پپتیدی حداقل سه اسید آمینه مثل TRH  تا حدود ۱۹۸ اسید آمینه مثل پرولاکتین) در گرانولهــای کوچـک و هورمونهای مشتــق از اسید آمینــه مانند هورمونهــای تیروئیــد در مولکــول پروتئینــی بزرگی ذخـیره می شونــد که نمی توانند بداخل خون راه یابند لذا مکانیسم های فعال ترشح برای آزاد شدن این دو گروه هورمون به جریان خون لازم است. در مورد نحوه انتقال هورمونها در خون بدین صورت است که هورمونهای استروئیدی و مشتقات اسید آمینه توسط پروتئین های مخصوص در پلاسمها و هورمونهای پلی پپتیدی بصورت آزاد در خون جریان دارند.

:

هورمــون برای اعمــال اثر خود به گیرنــده های هورمونی در سلولهای هدف متصل می شود. گیرنده های هورمون ساختار پروتئینی داشته و اختصاصی هستند برای بعضی از هورمونها گیرنده ها در سیتوزول سلول قرار داشته و پس از اتصال آن با هورمون این مجموعه بداخل هسته سلول منتقل می شود این گیرنده ها را گیرنده های متحرک (Mobile-Receptor) می نامند. گروهی گیرنــده ها در غشاء سـلول قرار داشته هورمون پس از اتصال با این گیرنده ها را گیرنده های ثابت (Fixed – veceptor) می نامند.

 هورمونهای چند پپتیدی به ترتیب زیر اثرات خود را اعمال می کنند:

۱ـ هورمون به گیرنده موجود در غشاء متصل می شود.

۲ـ این اتصال ادینل سیکلاز غشاء را فعال می کند.

۳ـ فعالیـت این آنزیـم در حضور منیــزیم، ATP را به AMP حلقــوی (CAMP) تبدیل می کند.

۴ـ AMP حلقوی به دو صورت عمل می کند: الف) AMP حلقوی یک یا چند پروتئین کیناز را فعال می کند به ایـن ترتیب که AMP حلقــوی به قسمتی از آنزیم که قسمت تنظیم کننده نامیده می شود متصل شده سبب آزاد شدن قسمت فعال می شود.

ب) آنزیم دیگری بنام فسفو دی استراز که به مقدار زیاد در سیتوزول موجود است با تبدیل AMP حلقوی به ۵AMP آنرا غیر فعال می کند. (این آنزیم توسط متیل گزانتین (تئوفیلین، کافئین) متوقف می شود، لذا این مواد سبب تشدید عملیاتی می شوند که وابسته به AMP حلقوی است.

۵ـ پروتئین کیناز فعال شده به چند صورت ممکن است اثرات خود را بر جای گذارد:

الف) کیناز فعال شده سبب افزایش فسفوریلاسیون آنزیمهای اختصاصی می شود که سبب فال شدن و یا غیر فعال شدن آنزیمهای دیگر می شوند.

ب) فسفوریلاسیون ممکن است سبب تغییراتی در شکل پروتئین های مخصوص دیگری (مثل پروتئین های ساختمانی یا غشائی) شود.

ج) پروتئین کیناز فعال شده ممکن است خود سنتز پروتئین را در سطح ریبوزوم فعال کند.

۶ـ آنزیمها و یا پروتئین های دیگر که حاصل می شود اثرات نهایی در عمل سلول دارند.

در بسیــاری از اثرات هورمونی که توسط AMP حلقــوی اعمــال می شود وجود غلظــت های مناسبــی از کلسیم ضروری است. لذا بعضی کلسیم را بعنوان پیغامبر سوم نامیده اند. پروتئینی بنام کالمودولین بعنوان گیرنده کلسیم در سلول عمل می کند و کلسیم برای اینکه از نظر فیزیولوژیکی فعال باشد می بایست ابتدا به این پروتئین متصل شود.

همچنین تولید CAMP در بعضی از بافتها بستگی به پروستاگلاندینها دارد لذا بعضی آنها را پیغامبر چهارم است

اثرات فیزیولوژیک:

 پرولاکتین یک هورمون پروتئینی زنانه است که از قسمت جلویی غدد هیپوفیز ترشح می شود و وظیفه اصلی آن تولید شیر در پستان ها بوده و نقش بزرگی را در آماده سازی سینه ها جهت تولید شیر در دوران بارداری دارد.

علاوه بر آن با ترشح پریودیک این هورمون در دوران شیردهی تداوم تولید شیر توسط پستان ها باقی می ماند.

پرولاکتین رل مهمی در باروری خانم ها بازی می کند.

. نقش اصلی پرولاکتین تحریک رشد و نمو پستان ‌ها و راه ‌اندازی و تداوم شیردهی است. با وجود این، تولید شیر به حضور هورمون‌ های انسولین، استروئیدهای قشرغده فوق کلیه، استروژن، پروژسترون و هورمون‌ های تیروئیدی هم نیاز

 

پرولاکتین در زنان میتواند در زنان سبب پرکاری غدد جنسی ناشی از کمبود گنادوتروپین ها شده و منجر به کمبود استروزن گردد. سطح گنادو تروپینها طبیعی است و استروئید های جنسی کاهش دارند. پرولاکتین ترشح پالسی گنادو تروپین ها را مهار میکند و افزایش ناگهانی LH در وسط سیکل متوقف میسازد که این امر منجر به عدم تخمک گذاری میگردد. در مردان مبتلا پرولاکتین بالا سطح تستوسترون معمولا کاهش یافته است.

 

افزایش پرولاکتین در زنان

علل افزایش پرولاکتین:

۱-افزایش بیولوژیک یا طبیعی: در زمان بارداری و شیردهی پرولاکتین به طور طبیعی میزانش بسیار بالا است. در مواردی که استرس روحی وجود دارد و در زمان خواب میزان آن به طور طبیعی بالا می رود. افزایش کاذب پرولاکتین به علت وجود مولکول های غیر فعال این هورمون دیده شده است که علائمی ایجاد نکرده است.

۲-افزایش غیر طبیعی: از علل مهمی که به طور بیماریزا باعث بالا رفتن مقدار پرولاکتین خون می شوند، شامل: کم کاری تیروئید- استفاده از بعضی داروها، به خصوص داروهایی که جهت درمان بیماری های روانی داده می شود- بیماریهای کبد و کلیه ها و تخمدان ها- تومورهای هیپوفیز- تحریک نوک پستان ها- صدمات و ضایعات قفسه سینه به علت درگیری اعصاب پستان ها.

توجه: در بسیاری از موارد علت بالا بودن پرولاکتین نامشخص می باشد.

علائم : از فردی به فرد دیگر متفاوت است. مهمترین علائم آن شامل: اختلالات پریود- ترشح شیر از پستان ها- کاهش میل جنسی- پوکی استخوان- خشکی واژن- سردرد- مشکلات بینایی- کم خونی- اختلال در باروری- آکنه و پر موئی می باشد.

پرولاکتین میزان ترشح استروژن (هورمون زنانه) را از تخمدان ها کاهش می دهد. استروژن رل مهمی در قوام استخوان ها دارد. بنابر این کاهش آن زمینه را برای پوکی استخوان فراهم می سازد.

تشخیص: دانستن تاریخچه پزشکی بیمار و معاینه فیزیکی او بسیار مهم است.

اندازه گیری میزان پرولاکتین خون و تست های تیروئید و غیره و انجام MRI از نظر وجود تومور هیپوفیز از کارهای اصلی است.

درمان به سن بیمار و تاریخچه قبلی او و سلامت کلی فرد مبتلا، بستگی دارد.

گزینه های درمانی مختلف وجود دارد. بسیاری از بیماران نیازی به درمان ندارند، فقط تحت نظر گرفتن آنها با تکرار تست های لازم کافی است.

عده ای از بیماران در موقع تشخیص، نیاز به جراحی دارند و مواردی هم با درمان داروئی قابل کنترل هستند.

لازم به ذکر است که در مردان پرولاکتین به مقدار اندکی در خون موجود است. علائم افزایش این هورمون در مردان شامل اختلال در میل جنسی- بزرگی سینه ها و اختلال در باروری آنها می باشد.

پرولاکتین این هورمون زنانه کمتر شناخته شده(از نظر عموم) در تعادل سیستم هورمونی و متابولیک زنان نقش بزرگی را ایفا می کند.

دلت اغلب موارد کم شدن مقدار پرولاکتین خون به دلیل مشکلات غده هیپوفیز است.یکی از مهمترین این شرایط سندرم شیهان است با اینحال توده های هیپوفیزی , درمان کردن توده های داخل جمجمه ای , بیماری های استخوان احاطه کننده غده هیوفیز ( parasellar desease ) , صدمات مغزی ,عفونت ( مثل سل و هیستوپلا%D

 

 بیماریهایی که در اثر افزایش پرولاکتین بوجود میایند

درحالت طبیعی، تنها وقتی که افزایش پرولاکتین را داریم، دوران شیردهی است و اگر در مواقع دیگر مشاهده شود، باید به دنبال بیماری خاصی بگردیم. از جمله مشکلاتی که می‌تواند به افزایش پرولاکتین منجر شوند: وقتی تشکیل توموری در همان ناحیه از هیپوفیز در مغز بوده و سلول‌های طبیعی که پرولاکتین می‌ساختند، تغییر شکل یافته و به تومور تبدیل شدند (پرولاکتینوما) و بی‌دلیل هورمون می‌سازند. گاهی سلول‌های تومور خودشان پرولاکتین نمی‌سازند اما به دلیل اثر فشاری ناحیه دیگر ترشح هورمون پرولاکتین صورت می‌گیرد. بیماری‌های مزمن مانند نارسایی کلیه و یا بیماری مزمن کبدی، مصرف برخی داروهای اعصاب و یا مصرف قرص استروژن نیز گاهی سبب افزایش پرولاکتین می‌شود. بیماری‌هایی مانند کم‌کاری اولیه تیروئید یا برخی مواقع ضربه یا ترومایی که به قفسه سینه وارد شود، در افزایش پرولاکتین موثر است. به هر حال وجود هر کدام از این مسایل می‌تواند علایمی دال بر افزایش پرولاکتین در خون بدهد. این علایم عبارتند از: اختلال عادت‌های ماهیانه به صورت پریود نامنظم و یا قطع عادت ماهیانه، با اینکه فرد حامله نیست و گاهی حتی مجرد است، ترشح شیر از پستانش دارد، وجود موهای زاید در صورت به همراه جوش صورت. اگر هورمون پرولاکتین در مردها افزایش یابد، موجب کاهش میل جنسی در اثر کاهش سطح هورمون‌های جنسی (تستوسترون) شود. دسته دیگری از علایم به دلیل آن اثر فشاری که تومور موجود در هیپوفیز ایجاد کرده، حاصل می‌شوند مانند سردرد، اختلال دید طوری که دید جانبی یا طرفین تار است. حالت تهوع و درنهایت به علت اثر فشاری روی ناحیه‌ای که هورمون‌های بیضه را می‌سازد، مشکلات کاهش میل جنسی و حتی شاید فرد با علایم مشکل غده فوق کلیوی مراجعه کند. به هر حال اگر به دلایل بروز علایم چشمی یا زنان یا غدد به هر متخصصی مراجعه کنند، جزو تست‌هایی که از او می‌گیرند، میزان پرولاکتین هست و نگرانی تشخیص نداریم. درمان بستگی به این دارد که آیا سلول‌های تومور موجود، خودشان پرولاکتین می‌سازند (پرولاکتینوما) و یا به دلیل اثر فشاری تومور، از منطقه دیگری هورمون ساخته می‌شود. درباره اول یعنی پرولاکتینوما ابتدا سعی می‌کنیم دارودرمانی شروع کنیم تا تومور کوچک شود. اما اگر دیدیم توده دیگری است که در اثر فشار آن این ترشح پرولاکتین حاصل می‌شود حتما اقدام به برداشتن تومور می‌کنیم.

کم بودن مقدار هورمون پرولاکتین

علت اغلب موارد کم شدن مقدار پرولاکتین خون به دلیل مشکلات غده هیپوفیز است.یکی از مهمترین این شرایط سندرم شیهان است با اینحال توده های هیپوفیزی , درمان کردن توده های داخل جمجمه ای , بیماری های استخوان احاطه کننده غده هیوفیز ( parasellar desease ) , صدمات مغزی ,عفونت ( مثل سل و هیستوپلاسموزیس ) , بیماری های ارتشاحی ( مثل سارکوئیدوز ,همو کروماتوزیس , التهاب هیپوفیز از جمله علل هستند

به تنهائی کم بودن پرولاکتین نادر است… و اگر قرار به اختلال کار غده هیپو فیز مغزی باشد.. بقیه هورمونهای اون منطقه هم باید کم بشن. از نظر بالینی مهم ترین مشکلی که ایجاد میکند مشکلات شیردهی بلافاصله بعد از زایمان است. اختلالات قائدگی انزال دیررس مشکلات باروری نیز با کاهش پرولاکتین گزارش شده اما مکانیزم ایجاد آنها قابل توجیه نیست. گرچه برای خود پرولاکتین و نحوه عمل او نیز تابحال اما و اگر ها و مسائل سوال برانگیز زیادی وجود دارد.زنانی که تحت شرایط IVF هستند و به دلائلی مجبور به استفاده از داروی برومو کریپتین برای مهار پرولاکتین شده اند ممکنه با مسئله مهار بیش از حد پرولاکتین و مشکلات بعدی ناشی از آن مواجه شوند مشکلات باروری مردان نیز بی ارتباط با کمبود پرولاکتین نیست.مردانی که به علت مصرف بروموکریپتین میزان هورمون پرولاکتین آنها بیش از حد پائین بیاد ممکنه تستوسترون آنها و پروسه تولید اسپرم آنها با مشکلاتی مواجه شود

بعضی ازاطلاعات حکایت از این دارد که ممکنه پرولاکتین در پروسه تنظیم ایمنی بدن دخالت داشته باشه.این هورمون در سلولهای لنفوسیتT و B یافت شده و حتی فراتر از اون اینکه کفایت سیستم ایمنی تا حد قابل ملاحظه ای به سلامت تولید پرولاکتین وابسته است به این مفهوم که ممکنه با کمبود پرولاکتین احتمال ایجاد و تشدید بیماریهای عفونی بیشتر بشه ( چیزی که در موش ها ثابت شده) . دلیل دیگر دخالت پرولاکتین در پروسه ایمنی اینکه یکی از داروهایی که برای مهار مسائل ایمنی و خود ایمنی هنگام پیوند عضو استفاده می شود برومو کریپتین است… البته این مسائل به این مفهوم نیست که در افراد سالمی که فقط مشکل کمبود پرولاکتین دارند مشکلات کمبود ایمنی وجود خواهند داشت…

در کودکان نارس , چندین مطالعه نشان داده که کمبود پرولاکتین با بیشتر شدن مرگ و میر نوزادان ارتباط داشته.مکانیزم دقیق آن مشخص نیست اما ممکنه پرولاکتین در تولید مایع سورفاکتانت ریه که بطور طبیعی مانع رویهم افتادن ریه می شود… دخالت داشته باشد و همینطور در گردش آب بدن و همینطور در ناهنجاریهای مادرزادی گوارشی

از نظر آماری کمبود پرولاکتین مسئله شایعی نیست و جز در موارد سندرم شیهان در موارد دیگر خیلی کم دیده می شود

در بالغین تاثیر چندانی درطول عمر افراد ندارد اما در نوزادان نارس باعث افزایش مرگ و میر است

در همه نژاد ها به یکسان دیده می شود.بالینی این مشکل صرفا در زنان دیده می شود اما از نظر آزمایشگاهی آمار این مسئله در مردان و زنان یکسان است

از نظر سنی , چیزی شبیه تمام بیمارانی هست که دچار کمبود هورمون های هیپوفیز است… با اینحال در زنان به علت همان سندرم شیهان بیشتر در سنین حول و حوش بارداری هست

علل کمبود هورمون پرولاکتین تقریبا همان موارد کم کننده هورمون های غده هیپو فیزی است

گونا دوتروپین ها ( LH, FSH)
هورمون رشد
هورمون محرک غده هیوفیز برای تحریک ترشح هورمون تیروئید (TSH)
محرک تولید هورمون غده آدرنال
خود پرولاکتین ( کمبود پرولاکتین جز در موارد سندرم شیهان نادر است )

علل داروئی و طبی :
تزریق وریدی دوپامین- ترکیبات ارگو- pyridoxine- و مدر ها .نیکوتین نیز باعث افت پرولاکتین می شود
در کسانی که دچار بیماریهای خوردن نیز هستند گاه به گاه مشکلات کمبود پرولاکتین دیده می شود

تشخیص افتراقی:
همو کروماتوزیس – هیستوپلاسموزیس – بزرگ شدن توده خوش خیم هیپوفیز ( ماکرو آدنوم ) – سارکوئیدوزیس – بیماری سل

مسائلی که باید در نظر داشت:
سندرم شیهان
توده داخل و خارج هیپوفیز و مسائل حین درمان توده های سرطانی
Parasellar diseases
ضربه به سر
ازبین رفتن سلولهای هیپوفیز ( Pituitary infection)
بیماریهای ارتشاحی هیوفیز
کم کاری بی دلیل غدد جنسی ( Idiopathic hypogonadotropic hypogonadism)
مشکلات ارثی شیر دهی ( Familial puerperal alactogenesis

سنجش میزان هورمون

از آن جا که میزان تولید و ترشح پرولاکتین از عوامل گوناگونی اثر می‌ پذیرد، در اندازه ‌گیری آن دقت زیادی باید به کار برده شود:

۱) بیمار نباید هیچ گونه دارویی مصرف کرده باشد.

۲) خونگیری ساعت ۸ صبح و به صورت ناشتا انجام گیرد.

۳) نظر به این ‌ که نیمه عمر پرولاکتین ۳۰ دقیقه و ترشح آن به شدت از تنش (استرس) اثر می ‌ پذیرد، پیش از خونگیری، بیمار به مدت نیم ساعت در محل آزمایشگاه استراحت کند.

۴) تحریک پستان‌ ها به هر دلیلی باعث افزایش پرولاکتین می شود.

۵) هنگام خونگیری سعی شود رگ مناسبی انتخاب گردد. چون با چند بار ورود سوزن به رگ یا عضله، بیمار دچار تنش می ‌ شود و سطح هورمون افزایش می ‌یابد. در هر حال چنانچه مقدار پرولاکتین بیش از اندازه ‌ی عادی باشد، بهتر است آزمایش بار دیگر انجام شود و اگر باز هم نتیجه پیشین به دست آمد، برای بار سوم بهتر است بیمار پانزده دقیقه پیش از خونگیری با مالش، سرپستان‌ ها را تحریک کند. این کار در افراد سالم سطح پرولاکتین را چندان افزایش نمی ‌دهد، اما در افرادی که سلول های لاکتوتروف پرکاری دارند، می ‌تواند پرولاکتین را تا ده برابر افزایش دهد.

از آزمون تحریکی به کمک تزریق TRH نیز می ‌ توان کمک گرفت. در این حالت، خونگیری پس از تزریق یک آمپول ۲۵۰ میکروگرمی به بیمار در دقیقه‌ های صفر، ‌۲۰ و ۶۰ انجام می  شود. افزایش پرولاکتین در افراد مبتلا به آدنوم هیپوفیز بسیار بسیار شدید است

. اندازه گیری تست

تست بر اساس تکنیک ایمنو رادیو متریک غیر رقابتی ساندویچی طراحی شده است نمونه های سرمی به همراه انتی بادیهای مونوکلونال پرولاکتین نشاندار بابه درون لوله هایی که باانتی بادیهای مونوکلونال دیگری کوت شده ریخته می شوند پس ازانکوباسیون لوله ها تخلیه و شستشو داده شده ومیزان رادیو اکتیویته انها با استفاده از دستگاه گاما کانتر اندازه گیری می شود غلظت پرولاکتین با استفاده از منحنی استاندارد بدست می اید(IRMA)

بررسی اتصال پرولاکتین نشان دار شده با مولکول فلوئورسین ایزوسینات به گیرنده پرولاکتین از طریق فلوسیتومتری

پرولاکتین یکی از هورمون های مهم پستانداران است که گیرنده آن در بسیاری از سلول ها تشخیص داده شده است. برای سنجش گیرنده پرولاکتین از دو روش رادیولیگاند و بافت شیمیایی استفاده می شود.
هدف: مطالعه به منظور تولید کنژوگهFITC – پرولاکتین و ارزیابی توانایی اتصال این کنژوگه به گیرنده پرولاکتین انجام شد.
مواد و روش ها: در این مطالعه تجربی FITC در محیط قلیایی به پرولاکتین متصل شد. کنژوگهFITC – پرولاکتین به روش کروماتوگرافی از FITC آزاد جدا شد. توانایی اتصال کنژوگه FITC – پرولاکتین به گیرنده پرولاکتین سلول های تک هسته ای خون محیطی (PMBC) به وسیله روش فلوسیتومتری ارزیابی شد.
یافته ها: در غیاب FITC – پرولاکتین %۲٫۱ از سلول ها دارای نشر فلوئورسانس بودند. بعد از افزودن FITC – پرولاکتین به سلول ها به مدت یک ساعت و شستشوی سلول ها, %۲۷٫۸ از سلول ها نشر فلوئورسانس داشتند. این مقادیر برای PMBC به ترتیب %۰٫۰۲ و %۱۱٫۸ بود.
نتیجه گیری: با توجه به یافته ها کنژوگه FITC – پرولاکتین می تواند به گیرنده پرولاکتین متصل شود. لذا از این کنژوگه می توان جهت بررسی گیرنده پرولاکتین به روش فلوئورومتری استفاده نمود.

.. مقادیر طبیعی پرولاکتین

باید توجه داشته باشید که بهتره برای تعیین بالا یا پائین بودن مقادیر هر تستی  علی الخصوص پرولاکتین, به مقادیر نرمال همان آزمایشگاهی که نمونه خونتونو تحویلش دادید توجه کنید

اگر واحد ng/ml باشد: برای مردان ۲۰-۰ طبیعی است و برای زنان ۲۳-۰ طبیعی است

اگر واحد ng/dl باشد: مقادیر بالای ۲۰۰ بر وجود پرولاکتین بالا دلالت دارد

اگر واحد mIU/l باشد : مقادیر بین ۶۰۰-۳۰ طبیعی است